Vandaag is het mijn verjaarzondag en wie jarig is trakteert.

 

Aan de gemeenteraad CONCEPT A-voorstel
__________________________________________________________________


Onderwerp : Wijziging Verordening winkeltijden Smallingerland

Van : Petra Kramer (fractie Kramer)

Datum raad : 2 december 2008


Voorstel

Besluit tot de volgende wijzigingen in de bijgesloten Verordening winkeltijden Smallingerland:

1.schrap uit artikel 1. Begripsbepalingen, onder b. feestdagen, de passage "…voorzover de feestdag niet op een zondag valt";
2.wijzig de titel van artikel 4. "Feestdagenregeling" in: "Zon- en feestdagenregeling";
3.wijzig in het nieuw te noemen artikel 4. Zon en feestdagenregeling de passage "…op ten hoogste vijf door het college van burgemeester en wethouders aan te wijzen feestdagen per kalenderjaar" in: "…op ten hoogste twaalf door het college van burgemeester en wethouders aan te wijzen zon- en feestdagen per kalenderjaar".

Inleiding

Artikel 2 van de Winkeltijdenwet verbiedt openstelling van winkels voor publiek op zon- en feestdagen. Artikel 3 van de Winkeltijdenwet geeft de lokale overheid de mogelijkheid om voor maximaal twaalf door haar aan te wijzen dagen per kalenderjaar vrijstelling van dit verbod te verlenen.

Smallingerland kent tot dusver wel de mogelijkheid van het toestaan van openstelling van winkels voor publiek op (maximaal) vijf feestdagen per jaar, maar ten aanzien van zondagen kent Smallingerland die mogelijkheid niet. De fractie Kramer is van oordeel dat deze mogelijkheid wel zou moeten worden gecreëerd. Met de hier voorgestelde wijzigingen in de Verordening winkeltijden Smallingerland gebeurt dat. De mogelijkheid van het verlenen van vrijstelling wordt uitgebreid van (ten hoogste) vijf feestdagen naar (ten hoogste) twaalf zon- en feestdagen per kalenderjaar.

Argumenten

De fractie Kramer heeft kennisgenomen van de resultaten van onderzoek naar de behoefte aan openstelling van winkels voor publiek op zondagen in Smallingerland, waaronder de resultaten van het recent in opdracht van het college uitgevoerde onderzoek onder ondernemers. De fractie Kramer heeft tevens kennisgenomen van de discussie in de raadscommissie AEFZ d.d. 14 oktober jl. naar aanleiding van dit laatstgenoemde onderzoek. Op basis van de onderzoeksresultaten en de discussie in de raadscommissie concludeert de fractie dat de behoefte aan openstelling van winkels op zondagen in Smallingerland in betrekkelijk ruime mate aanwezig is. Het tegemoetkomen aan deze behoefte, via het verruimen van de vrijstellingsmogelijkheden als boven bedoeld, betekent naar de mening van de fractie Kramer niet dat personen die in Smallingerland wonen en/of werken, in hun wensen, behoeften of verlangens ten aanzien van de zondag worden geschaad. Niemand wordt verplicht winkels te bezoeken op zondag. Met inachtneming van de huidige in Nederland geldende arbeidsregels kan niemand worden verplicht op zondag te werken. Openstelling van winkels op zondagen zal ongetwijfeld wel leiden tot meer levendigheid in het centrum van Drachten op de zondagen, een streven dat de afgelopen jaren herhaaldelijk door een ruime meerderheid in de raad van Smallingerland is ondersteund.

 

Gister was de eerste dinsdag van de maand en dus was het weer tijd voor een flitsende raadsvergadering. Flitsend in de zin van dat het in een vloek en een scheet voorbij was. Alleen het vragenuurtje voorkwam dat we binnen vijf minuten weer naar huis konden, een politieke discussie was er dus niet. Helaas.

 

Belangrijkste agendapunt was de nota Jong! Een lekker lijvig document waarin de koers van het jongerenbeleid tot 2012 uit wordt gestippeld. In de voorbereidende commissievergadering was de wethouder al de nodige lof toegezwaaid. Iedereen, ondergetekende inbegrepen, was wel voor en daarom kon Jong! als hamerstuk worden doorgeschoven naar de Raad.

 

Ondanks de vele mooie plannen die het leuk moeten maken om jong te zijn in Smallingerland (wat kort gezegd de ambitie van het stuk is) vond ik het erg nodig om toch een kritische noot te kraken. Als je de nota leest dan lijkt het alsof alle jongeren hier heteroseksofiel zijn. Het woord homo komt in het hele document niet één keer voor. Dat vind ik een gemiste kans en daarom heb ik gister de volgende stemverklaring afgegeven.

 

Voorzitter, feit is dat 78,8% van de ondervraagden uit een recent onderzoek van Expreszo aangaf geen voorlichting over homoseksualiteit te krijgen op school. Feit is ook dat veel van onze jongeren grootgebracht worden met de gedachte dat homoseksualiteit iets slechts, iets zondigs of zelfs een gruwel is. Onbekend maakt onbemind. Uit eigen ervaring weet ik dat uit de kast komen erg slecht is voor je populariteit en dat het je "vrienden" kost. In de voorliggende nota is expliciet aandacht voor tienermoeders en mogelijk radicaliserende allochtone jongeren. Beide doelgroepen zijn vele malen kleiner dan het aantal jongeren dat opgroeit met het idee dat homo zijn verkeerd is en beide doelgroepen zijn ook kleiner dan het aantal jongeren dat mogelijk worstelt met homoseksuele gevoelens. Toch is er volgens de wethouder in dit stuk geen ruimte om aandacht te besteden aan homofobie, omdat een kadernota een stuk op hoofdlijnen is. Ik betwist dat. Door aandacht te vragen voor 47 tienermoeders en voor mogelijke radicalen uit de groep van 6% niet westerse allochtonen, laat uw college zelf de hoofdlijnen los. Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet zeggen dat homo's hoger op de agenda moeten staan dan andere onderwerpen, ik stem ook niet tegen. Ik vraag aandacht voor iets dat u ten onrechte laat liggen. Dank u wel. </stemverklaring>

Terwijl ik in de commissie moederziel alleen stond met mijn kritiek die door een PvdA wethouder werd afgewimpeld als te inhoudelijk, kreeg ik gister gek genoeg ineens steun van 2 PvdA leden die eigenlijk vonden dat ik mijn verklaring in een motie of amendement had moeten gieten. De gemiste kans in de kadernota pakt nu voor mij dus ook uit als gemiste kans. Jammer, maar ik heb wel een wijze les geleerd. Een stemverklaring was eens maar nooit weer. Als ik in het vervolg kanttekeningen heb bij een bepaald plan, dan komt het niet als hamerstuk op de agenda.

 

Volgende maand moet er dus maar een motie tegenaan. =)

Middei! Het is al avond, maar toch zeg ik het. Het is een groet en je spreekt het ongeveer uit als middjuh! Ik heb iemand in mijn msn lijst staan die zichzelf regelmatig zo noemt en hij gebruikt die groet ook graag op zaterdagavond. Ook al betekent het goedemiddag, maar dat terzijde. Het blijft een vriendelijke groet.

 

Middei laat zich klaarblijkelijk verstaan als mietje. Voor mij vereist dat enige fantasie, maar ja ik spreek vaak Fries. Mietje geeft genoeg aanleiding om iemand neer te steken, schijnt het. Een uitwas uiteraard en toch tegelijkertijd een teken dat homofobie diep in onze maatschappij ingebakken zit. Want volgens mij is het juist dat wat het woord mietje een negatieve lading geeft, de associatie met homoseksualiteit.

 

Waarom ik dit schrijf? Geen idee. Misschien wel omdat ik gister te gast was bij een organisatie die kinderen leert om homoseksualiteit (en alles wat daar aan doet denken) als iets zondigs te zien. Waarbij het concept zondig moet worden gezien als het allerallerállerergste wat er maar is. Nogal wiedes dat je dan beledigd bent wanneer iemand je een mietje noemt.

 

Gek genoeg maakt die organisatie wel deel uit van het geheel waar vaak naar verwezen wordt als men het over normen en waarden heeft. De kerk, het geloof, God. Misschien is het daarom wel minder gek dat de media deze link nog niet gelegd heeft. Maar misschien ben ik ook wel aan het lijken pikken. Dat laatste is in ieder geval niet mijn bedoeling.

 

Wat ik gewoon zeggen wou: homophobia = gay. Get over it. Dat geldt ook voor U, God.

 

 

 

 

 

Eindelijk weer eens een logje. =)

Ik ben gisteravond naar een themadienst over seksuele identiteit geweest , hieronder   vind je een opiniërend verslag.

 

Ik heb het overleefd! En, nog veel belangrijker, ik ben niet bekeerd. De Different roadshow in de Bethel kerk was een ruim 2 uur durend multimediaal spektakel waar je U tegen zegt!

De zaal, waar menig poppodium jaloers op kan zijn, was voor bijna de helft gevuld en ik schat dat er dus zo'n 800 a 900 mensen waren. Ik zat in het midden op de voorste rij van het tweede blok met net niet gemakkelijke stoelen. Na ongeveer 2 minuten kwam er een vrouw van een jaar of zeventig vragen of de stoel naast me vrij was. Dat was ie, want ik was op dat moment de enige op die hele rij stoelen. Ze kwam naast me zitten en vroeg of ik vaker kwam. Nee. Zij wel, al sinds '88 toen Bottenbley nog maar net begonnen was en toen Bethel nog niet half zo groot was. Enzovoort.

Ondertussen werd er op de twee bijna bioscoop waardige schermen aan weerszijden van het podium druk geworven. Mooi vormgegeven advertenties werden er op geprojecteerd die aanmoedigden om je op te geven voor een van de vijftien cursussen, vrijwilliger te worden (Heb jij al een Taak? We hebben je nodig!), mee te doen met de vastenavond op 5 september en waarop tevens zo nu en dan het thema op werd aangegeven. Ook weer mooi stilistisch. Het vraagteken van een toetsenbord waarop in kleinere letters seksuele identiteit prijkte. De Bethel kerk is modern. Zo modern dat achter de tekst stilte is heerlijk, zet uw gsm uit tijdens de dienst een afbeelding van een iphone getoond wordt.

Om me heen was het een geroezemoes van blije mensen die met elkaar praatten over hun buitenkerkelijke activiteiten, zoals de samenkomst op woensdagavond, de scholing en het vrijwilligerswerk. Toen de zevenkoppige band begon te spelen, zocht iedereen haastig zhaar plekje. Naast mij bleef een stoel vrij. Fijn. Voor Fiona. Ook al wou ze bij nader inzien niet mee. De jongeman voor me had me ondertussen gelezen aan z'n gestaar te merken. Ik heb vriendelijk naar hem geglimlacht en ik overwoog nog een knipoog maar heb dat gelukkig gelaten.

Showtime! Bottenbley komt op. Goedenavond dames en heren. Fijn dat u er bent. Fijn dat we vanavond met z'n allen samen zijn om over zo'n speciaal en soms gevoelig onderwerp te praten. Fijn. Heel fucking fijn. Het woord fijn viel vijf keer en toen gingen we bidden. Terwijl op de schermen een erg mooie maar rauwe tekening van een paar erg stijf dichtknepen handen te zien was gingen veel hoofden voorover en Bottenbley stond druk gesticulerend met God te praten over hoe fijn het was dat God de Vader is en om Hem te verzoeken dat "we ons vanvond niet door onze gevoelens laten leiden maar door Zijn Woord". Ik zag naast een hoop hoofden dus ook de bui al hangen. Amen.

Liedje. De band komt op en vraagt of we er zin in hebben. Natuurlijk! En de zangeres roept werkelijk waar hit it! Waarna de relipop vrolijk op de mensen neerdaalt. De bejaarde mevrouw naast me klopt vrolijk op haar bovenbeen. Netjes in de maat. Iets wat niet alle handjeklappers lukt.

Toen werd ik overvallen. Het kwam er op neer dat Bethel een blije gemeente is die elkaar fijne dienst wenst en zichzelf desgewenst (denk ik, het werd wel aangeraden) voorstelt. Ik ben er af gekomen met 3 slappe handjes fijne dienst. Ik hou niet van mensen die je een slappe hand geven. En ik hou niet van handschudden. Met raadsvergaderingen vind ik het ook een crime.

Anyway. Heel veel mensen hadden elkaar een fijne dienst gewenst, ik had het veel slechter kunnen treffen dan mijn maar drie. En de dienst ging verder. Orlando orakelt nogal wat over toetsen aan de schrift (zou mijn opa zeggen) bijbel dus en het is tijd voor Different. Bottenbley vertelt over hoe hij terugziet op een fijne samenwerking en dat hij blij is dat ze er weer zijn met Reitze Siebesma als nieuwe voorzitter ofzo. Er volgt een anekdote over hoe een "broeder" raar was aangekeken op de uitnodiging voor de dienst maar het viel allemaal mee, een lid van Bethel heeft toevallig dezelfde naam als die homo van Different. De gemeente kon opgelucht ademhalen en deed dat met een lachsalvo.

Heel kort werd nog even genoemd dat er ook een tweede getuigenis zou volgen door Ine Wildschut en toen mocht Reitze. Bijna. Want wacht, Bottenbley wil eerst nog met hem bidden. Hij slaat de arm om Reitze heen, sluit zijn ogen en richt zich weer tot zijn maatje God. Of Hij Reitze wil bijstaan. Enzomeer. Reitze buigt diep zijn hoofd, Bottenbley gesticuleert weer erg druk met zijn vrije hand. En na het amen volgt nog een welgemeend sterkte waarbij hij Reitze stevig in z'n schouder knijpt.

Reitze krijgt het podium. En hoe! Hij gaat diep door het stof. Hij kan zo verschrikkelijk goed schuldbewust fronsen. Deemoedig bekent hij als 4 of 5 jarige jongen in bed te hebben gelegen en daarbij te hebben gedacht aan intimiteit met jongens. Jongens van hetzelfde geslacht! Toen hij 12-13 werd begon ie daar zelfs het etiket verliefdheid aan te hangen. Hij kan er bij kijken alsof ie in tranen gaat uitbarsten. Ik weiger een pepermuntje vanwege de gelatine en Reitze vraagt om tissues. Hij heeft het warm. Satan stookt op homo's en Bethel symboliseert dat door de schijnwerper een tikje feller te maken dan bij Bottenbley het geval was. Reitze zweet peentjes. Je hoort hem een keer duidelijk slikken en de biecht gaat verder.

Hoewel hij is opgegroeid in een gezin waarin uit de bijbel werd gelezen, heeft het evangelie hem nooit erg kunnen raken. Totdat hij op een dag, toen hij 17 was, mensen ontmoet die hem de Here laten zien. Yay! Maar tegelijkertijd breekt er toch wel even wat. Reitze staat op een kruispunt met Jezus. Gaat ie mee of blijft ie homo? Hij gaat mee.

Reitze is 35, getrouwd, 4 kinderen. En hij belandt in een diepe crisis. Crisis! Op het scherm, waar mijn oog toch door gelokt wordt ook al zit ik niet zo ver weg, kijkt Reitze smekend in de camera. Z'n keurig nette blouse zit vol zweetplekken. Goddank, hij is uit de kast, z'n vrouw accepteert het, z'n kinderen maken wel eens grapjes en Reitze kijkt met z'n puppy oogjes de toehoorders aan. Z'n toon was constant al aarzelend, voorzichtig en schuldbewust en nu begint hij bijna te stotteren. Dan ineens vindt God het wel mooi geweest en ontdekt Reitze de derde weg!

Weg met de scheefgroei die homoseksualiteit is. Je kunt in plaats van stiekem vies dromen over jongens veel beter gaan verkondigen dat het vies is om stiekem te dromen over jongens! Dankzij Different had Reitze weer wat te doen. Met deze apotheose verliet onze held plots het podium. Z'n hand greep naar z'n voorhoofd en even dacht ik o yes, een askruisje, maar nee.

De beurt was aan Ine. Een trotse vrouw. Tenminste nu. Net als Reitze een man moest worden in plaats van dat ie er eentje probeerde te versieren, moest Ine vrouw worden en tot God komen. Ine had een relatie met een vrouw. Die vrouw was haar afgod, haar Baäl. Net zoals Gideon de beelden van Baäl stuk moest slaan, moest zij van God de ring afdoen die haar vriendin haar had gegeven. Die vriendin stond tussen haar en God! Gelukkig is God de super Vader en werd het Ine al snel duidelijk wat ze moest doen. Voor de spiegel staan! Ze ging naar haar eigen zeggen (echt!) naar de Hunkermöller (met dus extra r voor de mensen die denken dat ik niet kan typen) om daar een pyjama te kopen waarmee ze voor de spiegel zou gaan staan. Geloof het of niet, de Hunkermöller verkocht iets met daarop de tekst this is a woman free in her identity, free in who she wants to be en ze zag daarin de knipoog van God. Ze kocht dus meteen ook maar een nieuwe ring want ze was om. Haar relatie met God was echt!

De band speelt een ballad. Met een opwekkend handjeklap refrein dat wel. De verhalen waren zwaar maar godzijdank was daar ineens God die verwees naar een heleboel bijbelteksten. Reitze ging zelfs nog zover om te beginnen over Hebreeuws om de eenwording tussen man en vrouw met nog wat extra mystiek aan te kleden. Het was tijd voor de luisteraar vraagt.

Achter de twee camera torentjes stonden tafels met pen en papier en een mandje. Je kon dus redelijk anoniem de gekste vragen stellen. Bottenbley roept op tot meer handjeklap, dankt de Heer. Dankt de sprekers. Euforie in de tent.

De eerste vraag lijkt nog meer in scene gezet dan de vrouw die precies de stoel naast mij in de lege rij wil hebben. Is het niet heel erg makkelijk om als christen hetero het vingertje te heffen tegen de homo? Je hoort er wel bij, God houdt van je, vandaar deze dienst maar je mag lekker geen relatie en wij lekker wel. Is dat niet heel moeilijk? Nou, ehm, hetero's mogen ook niet zomaar alles, ze mogen bijvoorbeeld niet jokkebrokken, een leugentje om bestwil (hallo EHAH) mag dus niet. Wij homo's zijn niet de enige die wat willen dat niet mag. Bottenbley zegt zelfs dat ie het niet met zijn secretaresse mag. Op een gegeven moment werd de vraag gesteld of alle homo's bevrijd kunnen worden. Ik kon mijn godverdomme net inslikken. Er volgde een lulverhaal over de vrijheid in Jezus, de vrijheid om te zijn wie je voor hem mag zijn.

En toen opeens was daar de vraag. Bottenbley stond 'em aarzelend toe. En hij las 'em op van z'n briefje. Mag een vrouw van 70+ die haar man verloren is aan zelfbevrediging doen? Ine kreeg de microfoon en heeft vervolgens bijna 10 minuten ronduit zitten praten over masturberen. Dat ze eerst gordijnen en deuren dicht deed. Jezus buiten sluiten en zij binnen, vol zonde, vol lesbische fantasieën. Totdat ze besloot om eerst te bidden. Ze kon en ze moest en ze zou, dus kon God er maar beter bij zijn. Bidden!

Door dat bidden vond ze de wijsheid om onderscheid te maken tussen zondige lesbische gedachten en (haar woorden) de lichamelijke behoefte waar Jezus soms maar beter bij kon zijn. Je mag masturberen, mits berouwvol en onder toeziend oog van de Almachtige.

Dat eindigde zo ongeveer de avond vol zonde. Er waren ondertussen 2 collectes en wat blije liedjes en toen kwam de Zegen. En de oproep om het op een woensdagavond in het groepsgesprek vooral toe te geven als je homo of lesbo of misschien zelfs wel pedo bent. Toen Bottenbley het presteerde om aan het einde homoseksualiteit en seks met dieren of kinderen in een adem te noemen, wist ik weer dat de opwekking waarin ik me mee had laten voeren een sekte is.

Brekend nieuws! Onderzoek van TNO heeft aangetoond dat wegwerpbekers veel vriendelijker zijn voor het milieu dan welke drinkbeker ook. Gooi al uw servies dus maar stuk en schakel over op plastic. U hoeft nooit meer af te wassen. Voortaan kunt u met een gerust hart dagelijks al uw frustratie kwijt met het in de kliko dumpen van de afwas. Hoera!

 

U blij, het milieu blij en vooral de plasticbeker industrie blij. Laatstgenoemde heeft het onderzoek namelijk betaald en om deze geweldige uitkomst voor mens en milieu te vieren, heeft men onmiddelijk de campagne "gebruik je kop, kies een beker" in het leven geroepen. Mooi hè?

 

 

Want wat blijkt? Men is er vanuit gegaan dat u uw mok na ieder bakje leut gaat staan afwassen. Anders is het immers maar onhygiënisch. Brrr, zomaar weer koffie in een mok gieten die nog warm is van het vorige bakje. Gatver! Zo kunt u zichzelf zomaar aansteken met de verkoudheid die u toch al had. Niet doen hoor!

 

Neemt u daarom vooral de tips van het volstrekt onafhankelijke onderzoek ter harte. Gebruik uw wegwerpbeker het liefst meerderemalen (ja, dat mag wel...), dan boekt u nog meer milieuwinst. Mocht u nu uw vingers branden aan zo'n loeiheet flinterdun bekertje, ga dan gerust uw handen uitgebreid koelen met stromend water. Dat heeft u verdiend, u doet het immers voor het milieu en daar mag u best wat ongerief voor over hebben.

Gister zag ik een prachtige fotomanipulatie van station Drachten op de kamer van B&W. Vandaag zag ik bij Omrop Fryslân een reportage waarin Bert Middel de gemeente Groningen en de provincie Drente te kennen geeft dat het "buitengewoon stom" is dat ze dwars gaan liggen tegen de plannen om Drachten aan het spoor te krijgen. Ik ben dat met hem eens. Dominee Gremdaat ook. +)

 

Gij zult betuttelen! Dat lijkt het devies in de politiek tegenwoordig. Allemaal moeten we bij de hand genomen worden door de overheid die ons een andere richting optrekt zodra we iets doen wat slecht voor ons is. Zo gaat het landelijk, denk maar aan het rookverbod en aan een eventueel verbod op bepaalde computerspellen, en zo gaat het ook lokaal.

 

In Smallingerland worden de sluitingstijden van de horeca, buiten het uitgaansgebied De Kaden, vervroegd. En ook de leeftijd waarop je een discotheek mag betreden staat ter discussie. Dat gaat dan ook nog eens gepaard met heel wat gemillimeter in de marge. Zo wil het college jongeren onder de 16 niet langer binnenlaten, mits er aan bepaalde -door de burgemeester te stellen- voorwaarden wordt voldaan. Daarbij moet u denken aan een alcohol verbod en een vroege sluitingstijd.

 

De coalitiepartijen willen dat ook, maar dan iets anders. Zij willen dat jongeren onder de 16 in principe toegelaten worden tot de discotheken, mits er maar geen alcohol geschonken wordt. Waar nou precies het grote inhoudelijke verschil ligt, wil mij niet duidelijk worden, toch was het voor de PvdA, het CDA en de CU aanleiding genoeg om het integrale horecabeleid nog niet vast te stellen en om er tijdens de volgende raadsvergadering een derde discussie aan te wijden.

 

Dat vind ik jammer. Want het betekent dat mijn voorstel dat horeca-ondernemers verplicht er op toe te zien dat er actief wordt opgetreden tegen discriminatie op geaardheid, geslacht, geloof, ras of welke grond dan ook nog minimaal een maandje op de plank blijft liggen voordat het uitgevoerd wordt.

 

Dat een dergelijke anti-discriminatiebepaling, met name op grond van geaardheid, helaas nodig is blijkt niet alleen uit mijn eigen ervaringen, het blijkt ook uit het artikel Seksuele voorkeur onder de korenmaat in het jaarverslag van de Commissie Gelijke Behandeling, waar mijn vrienden van de DWH me op wezen.

 

Daarin staat de volgende trieste constatering: "De algemene veronderstelling is dat mensen een heteroseksuele voorkeur hebben. Het is dan aan homoseksuelen om te bepalen of zij open willen zijn over hun seksuele voorkeur. Zij bepalen in de regel zelf wanneer ze hun voorkeur prijsgeven en op welke manier. Naar blijkt hebben zij volop redenen hun seksuele voorkeur verborgen te houden."

 

De VVD verzuchtte dan ook geheel onterecht dat ik met nog meer regels kwam. Juist een liberale partij zou het toch met me eens moeten zijn dat er niemand die uiting geeft aan zhaar persoonlijke vrijheden, een strobreed in de weg gelegd mag worden. Bij wijze van uitzondering vond ik de burgemeester een keer aan mijn zijde. Hij omschreef mijn voorstel als uiterst symphatiek en hielp me bij het uitvoerbaar maken ervan.

 

Bedankt daarvoor, Bert. Met jouw hulp hebben we het slechtste voorstel van 2007 toch nog een mooie kant mee kunnen geven.  

 

 

In de besluitenlijst van B&W van deze week staat het volgende te lezen:  

Vossen Opeinde

Probleemstelling
Rondom de Hegewei/Kletten richting Opeinde worden momenteel weer meerdere vossen gezien. Inwoners van Opeinde spreken de wildbeheereenheid Drachten (WBE) erop aan om tot jacht over te gaan. Omdat de gemeente veel percelen in eigendom heeft, heeft WBE de gemeente benaderd met het verzoek deze percelen te mogen betreden.

Besluit
Er wordt toestemming verleend tot het betreden van de bij de gemeente in eigendom zijnde percelen.


Een oliedom besluit als je het mij vraagt. De jacht op vossen is, zoals hier valt te lezen, onnodig en contra-effectief. Ik heb daarom vandaag schriftelijke vragen gesteld in de hoop de gemeente van gedachten te doen veranderen. En ook u kunt wat doen, stuur een mailtje naar de burgemeester en laat hem weten wat u van de jacht op vossen vindt.